Ik ben zelf een slachtoffer van emotionele verwaarlozing. De verbroken ouderband is in mijn geval een rechtstreeks gevolg hiervan. Nu ik zelf volwassen ben, ben ik eindelijk ook zover dat ik het overgrote deel van de pijn en het verdriet achter me heb kunnen laten. Dit is een lange, moeizame weg geweest, vol valkuilen en hobbels. Maar toch denk ik nu, dat het overgrote deel van deze donkere kant van mijn leven achter me ligt. Ik wil me graag inzetten voor mensen die nog niet zover zijn, en daarom heb ik deze website opgericht.

Verwijzingen naar goede toepasselijke informatie of URL's zijn altijd welkom. Mail ze naar Verbroken Band. 
 
Moniek

De verbroken band

Over het verbroken oudercontact.

Dit is een website voor iedereen die informatie zoekt over het verbroken oudercontact. Contact met ouders verbreken is een taboe. Je legt het heel moeilijk uit, en vaak zul je tegen vooroordelen aanlopen.
Daarom is het belangrijk, dat er een plek is waar je allerlei zaken kunt vinden m.b.t. dit onderwerp. En ook voor buitenstaanders die zich er iets meer in willen verdiepen kan het zinvol zijn deze website eens te bezoeken. Want breken met je ouders, dat doe je niet zomaar. Er is op internet van alles te vinden over ouders die door hun kinderen worden verstoten maar dit is het andere verhaal..

Je kunt hier artikelen vinden, informatie, en linken naar interessante andere plekken op het web. Ook onderwerpen die je veel tegenkomt in verband met een verbroken oudercontact wordt zijn hier te vinden.. Denk bijv. aan (emotionele) verwaarlozing.

Het is zo gemakkelijk gezegd; don't worry, be happy. Maar als je tijdens je jonge jaren werd geconfronteerd met emotionele verwaarlozing, lichamelijke mishandeling of seksueel misbruik en de daarmee gepaard gaande gevoelens van eenzaamheid en wanhoop, is het later als je groot bent helemaal niet zo simpel om gewoon gelukkig te zijn. Ook (juist) niet als je in materieel opzicht niets te kort komt, je een huis, partner, kinderen en een baan hebt. Je kunt nog lange tijd achtervolgd worden door een negatief zelfbeeld, passiviteit, moeilijkheden met het uiten van je emoties, eenzaamheid, geslotenheid en nooit echt jezelf durven zijn.
E.e.a. houdt vaak ook in, dat er geen opa en oma voor je kinderen is. Ook dit geeft veel verdriet.

Al met al, is er dan wel heel veel dat je niet (meer) hebt.